Spaltist

Lenge har pilene peika i riktig retning: Fleire barn har fått gå på skule, nye ambisiøse utviklingsmål har kome på plass, den ­ekstreme fattigdommen vart halvert frå 1990 til 2016 og klimatoppmøtet i Paris i fjor vart til ei historisk og forpliktande klimaavtale.

Heilt sidan opplysningstida på 1600- og 1700-talet har det vore ei utbreidd oppfatning av at jo meir opplyst verda blir, jo betre vert den. Det som kan kallast ein nesten grenselaus utviklingsoptimisme har bygd på tanken om at fornufta skal vere grunnlaget for alle politiske val, alle verdimessige prioriteringar og alle framsteg. Som om fornufta i seg sjølv er ein verdi. Mange knytte den verdimessige og etiske utviklinga saman med den teknologiske. Når teknologien gjorde så store framsteg, burde vel etikken også gjere det? Så enkelt er det heldigvis ikkje.

LES OGSÅ: Donald Trump er mer et symptom enn en årsak til at demokratiet står i fare.

Farleg tru