Geoff Dyer er ein forfattar det ikkje er lett å setje i bås.  Som essayist skriv han nesten alltid om noko anna og på ein annan måte enn lesaren forventa. Dessutan er han usedvanleg god til å høyre og sjå: Svært mykje av det han skriv inneheld kunnskapsrike og begeistra betraktningar om ulike visuelle kunstutrykk, alt frå landskapskunst til fotografi. Eg har dessutan ein mistanke om at noko av det unike ved skrivemåten hans er at den er modellert over den moderne jazzens formspråk.