Carl Frode Tiller har truffe ein haug med spikrar på hovudet i si nyskrivne teaterframsyning. Den største av spikrane er at vårt sårbare indre er så ømt at vi ikkje torer å la nokon sjå det. Kanskje ikkje eingong våre nærmaste, ja, kan hende vi ikkje vil sanna det sjølve heller. Vi gøymer oss bakom ulike fasadar. Det gjer ikkje samtale og samliv enkelt. Men på scenen kan det bli svært interessant – og morosamt.