Kultur

Fleire gonger har det blitt etterlyst engasjement og samfunnskritikk blant norske samtidsforfattarar, og reaksjonen på etterlysinga er ofte ein motstand som botnar i ei oppfatning av engasjement som einstydande med moralisme. «Når det frå tid til anna blir etterlyst større engasjement blant unge forfattarar, får eg ofte ei guffen kjensle av at det er ein ganske bestemt type engasjement ein spør etter», sa Roskva Koritzinsky under ein debatt på litteraturfestivalen på Lillehammer i fjor.

Freddy Fjellheim uttalte nyleg­ til Vårt Land at det kan verke som ein del forfattarar er redde for at det inneber ei forflating av litteraturen å skrive aktivistisk. ­Engasjement og litterær kvalitet blir ofte sett opp som motpolar i den offentlege samtalen kring norsk samtidslitteratur, men er det slik at dei som skriv engasjert, skriv dårlegare litteratur?

Meistre det litterære

– Eg tenkjer mykje på dette. Alt eg har skrive til no, kjem frå koplinga mellom engasjementet mitt og målet om høgst mogleg litterær kvalitet, fortel forfattar Lars Petter Sveen til Vårt Land i ein e-post frå Tanzania, der han bur saman med kona som arbeider for Kirkens Nødhjelp.